Özel Sekreter ve Randevu: (0212) 219 84 84 / (0530) 326 06 96
       

Makat Kanseri   

Video'yu izlemek için tıklayınız. Foruma gitmek için tıklayınız.
İlgili Videolar

Makat kanseri ne sıklıkta görülür?

  • Makat kanalı etrafı kaslarla çevrili olan bir geçit olup, etrafındaki cilt hücrelerinden kanser gelişmesine makat kanseri, anal kanser veya anüs kanseri denir.
  • Sindirim sistemi kanserlerinin % 2-4’ünü ve kalın bağırsak kanserlerinin % 2.6’sını oluştururlar.
  • Toplumda 1/ 100,000 sıklıkta görülür ve kadınlar ile erkekler arasında belirgin bir fark yoktur. Eşcinsel veya homoseksüel ilişki yaşayan erkeklerde ise, 37 / 100.000 sıklıkta görülür. Son yıllarda çeşitli çalışmalarda, San Francisco, Kopenhag ve Londra’da homoseksüel erkeklerde makat kanseri oranlarının belirgin şekilde arttığı bildirilmektedir. Cress ve Holly’nin çalışmasında, 40-64 yaş grubundaki erkeklerde makat kanseri oranı 1996 yılında 100.000 kişide 3.7 iken, 1999 yılında 20.6’ya çıkmıştır.
  • Makat kanserlerinin görülme sıklığı erkek ve kadınlarda her yıl % 2 kadar artmaktadır.
  • Frisch ve ark. çalışmasında Danimarka genelinde makat sorunu nedeni ile başvuran 68,549 hastada sadece 23 adet makat kanseri olgusuna rastlanmıştır. Böylelikle, makat bölgesi ile ilgili yakınması olan hastalarda makat kanseri varlığının oranı 3 / 10.000’dir.

Bowen hastalığı nedir?
Henüz kanser oluşturmamış makat bölgesindeki tümör hücrelerine, ağır displazi, insitu karsinom veya Bowen hastalığı adı verilir. Bowen hastalığının HPV-16 ve HPV-18 enfeksiyonu ile ilişkili olduğu düşünülmektedir. Genellikle, bu tümörün cerrahi olarak çıkartılması önerilir, ancak genel olarak % 20-25 civarında nüks etme özellikleri vardır.

Makat kanseri (anal kanser) için kimler risk grubundadır?

  • Cinsiyet: makat kanseri geçmişte kadınlarda 5 kat daha sık görülmekle birlikte, yıllar içinde erkeklerde görülen oransal artış sonrasında, günümüzde her iki cinste yaklaşık olarak eşit oranlarda görülmektedir.
  • 50 yaş üzerindeki nüfus (ortalama 58-67 yaş)
  • Makat siğili: Makat kanseri sıklıkla human papilloma virüsü (HPV) ile ilişkilidir. Bu virüs’ün rahim ağzında, ağız boşluğunda ve makatta siğil (kondilom) oluşturabildiği bilinmektedir. Eşcinsel ilişki yaşayan erkeklerde HPV’ye % 95 oranında rastlandığı bildirilmektedir. Makat kanseri gelişen homoseksüel erkeklerde % 50 oranında makat siğili ve erkek ve kadınların genelinde ise % 20 oranında makat siğili izlendiği bildirilmektedir.
  • Makat yolu ile (anal) seks yapan kişiler: eşcinsel erkeklerde 10-50 kat daha fazla rastlanır.
  • Makatta cinsel temasla bulaşan hastalık olması: bel soğukluğu (gonore), frengi (sfiliz), klamidya vb. makat bölgesindeki cinsel temasla bulaşan enfeksiyon hastalıkları, makat kanseri riskini 10-30 kat arttırdığı bilinmektedir.
  • Sigara: makat kanseri riskini 7-10 kat arttırmaktadır.
  • Bağışıklık sistemi zayıflaması (AİDS hastalığına yol açan HİV enfeksiyonu)
  • Kronik iltihap
  • Geçmişte rahim ağzı ve vajina kanseri geçirmiş olmak
  • Crohn hastalığı: olguların % 14’ünde bağırsak kanseri, rektum kanseri ve makat kanseri gelişir.
  • Leğen kemiği (pelvis) ışınlaması
  • Organ nakli yapılan hastalar: Penn çalışmasında organ nakli olan hastalarda makat ve cinsel bölge kanserlerinin 100 kat arttığını belirtmiştir. Benzer şekilde Ogunbiyi ve ark. sağlıklı kişilerin makat bölgesinden alınan parçalarda % 12 oranında makat kanserine yol açtığı bilinen HPV-16 varlığına rastlarken, böbrek nakli yapılan hastalarda bu oranı % 47 olarak belirlemişlerdir.

HPV enfeksiyonu ile makat kanseri ilişkisi nasıldır?
HPV enfeksiyonlarına, orta ve doğu Avrupa ülkelerinde, Avrupa kıtasının diğer bölümlerine oranla daha sık olarak rastlandığı bildirilmektedir. Bilinen 130’un üzerinde HPV tipi mevcuttur ve bunların % 30’u erkeklerde görülmektedir. Makat siğili ise sıklıkla HPV veya ‘’human papilloma virüs’’ HPV-6, HPV-11, HPV-16 veya HPV-18 olarak adlandırılan virüslerle bulaşır. Bu virüslerden HPV-16 ve HPV-18’in kanserleşme riski içerdiği (onkojen veya kanserojen virüs) ve makat kanserine neden olduğu bilinmektedir. Genelde ise HPV-16, HPV-18, HPV-31, HPV-33, HPV-35, HPV-39, HPV-45, HPV-51, HPV-52, HPV-56, HPV-58 ve HPV-59 olmak üzere toplam 12 adet HPV tipleri onkojen veya kanserojen virüsler olarak bilinmekte ve cinsel organ kanserleri (penis, vajina) ve rahim ağzı kanserine neden olmaktadırlar. Watson ve ark. ile Gillison ve ark. çalışmasında, erkeklerde ve kadınlarda belirlenen 4,595 makat kanseri ve rektum kanseri, olgusunun % 93’ünün, HPV kaynaklı olduğu belirlenmiştir. Bu oran De Vuyst ve ark . çalışmasında da benzer şekilde % 85 olarak belirlenmiştir.

Her HPV enfeksiyonu makat kanserine yol açar mı?
HPV enfeksiyonlarının çok büyük bölümünün, 1-2 yıl kadar sessiz kaldığı ve bunların % 90’ının kendiliğinden kaybolduğu ve % 10’unun ise sürekli tekrarlayan makat siğiline neden olduğu bilinmektedir. Bu sürekli tekrarlayan HPV enfeksiyonlarının yarısının, yani tüm grubun sadece % 5’i ise makat kanserine neden olmaktadır.

Makat kanseri (anal kanser) nasıl önlenebilir?

- Makat yolu ile (anal) cinsel temastan ve böylelikle HPV-16 ve HİV enfeksiyonlarından kaçınılmalı
- Üç doz HPV-16 aşısı uygulanması (ilk uygulamadan iki ve altı ay sonra diğer dozlar uygulanır)
- Cinsel temas sırasında prezervatif kullanımı enfeksiyon riskini yok etmese de azaltır.
- Sigara terk edilmeli

Makat kanseri (anal kanser) belirtileri nelerdir?

- Makattan sümüksü akıntı: olguların % 50’sinden fazlasında mevcuttur.
- Makattan kanama: olguların % 45’inde görülür.
- Makatta ağrı: olguların % 30’unda görülür.
- Makatta şişlik
- Makatta kaşıntı hissi
- Bağırsak alışkanlıklarında değişiklik
- Dışkı çapında incelme
- Dışkı kaçırma
- Makatta iyileşmeyen ülserleşmiş yaralar
- Makat bölgesinde ve kasık bölgesinde lenf bezlerinin şişmesi
- Olguların % 20’sinde ise hiçbir belirti görülmez.

Benzer belirtiler hemoroid veya basur hastalığında da görülebilir ancak bu tür belirtilerin varlığında konunun uzmanı bir hekime muayene olmakta yarar vardır.

Makat kanseri (anal kanser) nasıl yayılır?
Makat kanseri dairesel olarak yayılır ve makat kaslarını (anal sfinkter) tutarlar. Bu tutulum şekli nedeni ile makatta darlık gelişir. Makat kaslarının tutulumunu takiben, erkeklerde prostat bezi ve kadınlarda ise vajina tutulur. Olguların % 10-15’inde ise lenf bezlerinde tutulum ve % 10’ında ise damarlar yolu ile (hematojen) yayılım izlenir. Uzak organ olarak en sık karaciğere sıçrama (metastaz) görülür ve daha nadiren de akciğer, kemik, beyin ve göze sıçrayabilir.

Makat kanseri (anal kanser) tanısı nasıl konulur?

  • Tarama testi: Yüksek risk grubundaki kişilere (HİV enfeksiyonu taşıyan erkekler, erkekler ile cinsel ilişki yaşayan erkekler, değişik kişilerle cinsel temasa girenler ve rahim ağzında kondilomu bulunanlar) tarama testleri yapılabilir.
  • Muayene: Makattan sürüntü şeklinde hücre örneği alınabilir (pap smear) veya anoskopi (makat bölgesi endoskopisi) ile tetkik yapılabilir.
  • Biyopsi
  • Manyetik rezonans görüntüleme (MRG) tetkiki
  • Endorektal veya endoanal ultrasonografi (ERUS veya EAUS)
  • Bilgisayarlı tomografi
  • PET / CT

Makat kanserinin hangi tipleri vardır?

1. Skuamöz hücreli kanser (epidermoid kanser): Makat kanserlerinin % 75’ini oluştururlar. 60-70 yaş grubunda rastlanır ve HİV pozitifliği olan kişilerde ortalama yaş çok daha gençtir. Ortalama tanı süresi ise, yakınmaların başlamasından iki yıl sonradır. Olguların yaklaşık % 30’u yanlışlıkla hemoroid, makat apsesi veya egzema tanısı alırlar.
2. Makat bölgesinin Paget hastalığı: Makat bölgesindeki, Paget hücrelerinden ve ter bezlerinden kaynaklanan ve % 70 oranında ise epitel kaynaklı ve adenokanser karakterinde bir tümördür
3. Bazal hücreli kanser: Makat kanserlerinin % 1 kadarını oluşturur. Hastaların % 60-80 erkek olup, yaş ortalaması 65-75’tir. Ortalama 1-2 cm çapta tümörlerdir, % 30 oranında nüks görülür. Beş yıl sağ kalım % 75 civarındadır.
4. Verrüköz karsinom: bunlar dev siğillerdir, Buschke-Löwenstein tümörü veya kondiloma akuminata olarak ta adlandırılırlar. Aynen makat siğilinde olduğu gibi, HPV-6 ve HPV-11 ile ilişkilidirler. Çap olarak 8 cm çapa kadar büyüyebilen tümörlerdir.
5. Adenokarsinom: tüm makat kanserlerinin % 3-10’unu oluştururlar.
6. Küçük hücreli kanser: bu tümörler nöroendokrin kanserler veya Merkel hücreli kanserlerdir. % 80’i lenf bezlerine sıçrarlar.
7. İndifferansiye kanser: bu tür kanserler, az differansiye kanser, küçük hücreli kanser, lenfoma ve lösemiden ayırt etmek gerekir.
8. Melanom: tüm melanomların % 1-3’ünü oluştururlar, makat üçüncü en sık rastlandığı bölgedir. Makat kanserlerinin ise % 2-4’ünü oluştururlar. Kadınlarda iki kat daha sık görülürler ve ortalama yaş 63’dür.

Makat kanseri (anal kanser) nasıl tedavi edilir?

1. Cerrahi: Bowen hastalığı olguları çıkartıldığında, % 2-28 oranında altta yatan skuamöz (epidermoid) kanser olduğu belirlenir.
Miles ameliyatı: Makat kanseri için makat kaslarının (internal ve eksternal anal sfinkter) tutulması durumunda makat yok edilerek stoma veya kolostomi uygulanır ki bu girişime Miles ameliyatı, abdomino-perineal rezeksiyon, abdomino-perineal amputasyon adı verilir. Bu olgularda nüks oranı % 30-60 ve beş yıllık sağkalım oranı % 40-70 arasındadır. Ameliyat döneminde ölüm oranının ise % 3 civarında olduğu bildirilmektedir.
Lokal eksizyon: İki cm ve daha küçük çaplı makat kanserlerinde ise lokal eksizyon veya sadece tümörün çıkartılması yöntemi tercih edilmektedir ki, bu olgularda nüks oranı % 20-80 ve beş yıllık sağkalım oranı % 45-85 arasındadır. Bu amaçla kullanılan ve makattan yerleştirilen 40 mm çaplı bir rektoskop aracılığı ile narin bazı endoskopik aletler ile girilerek uygulanan TEM (transanal endoscopic microsurgery) yöntemi ile başarılı sonuçlar alınmaktadır. Bu teknik ilk olarak 1980’li yılarda Buess tarafından tanımlanmıştır, ancak kullanımı bu süreçte sınırlı kalmıştır.
2. Radyoterapi (ışın tedavisi); 4.500-5,000 rad (günde 200 rad olarak 25 seans) 4-5 haftalık bir süre içinde verilir. Bu tedavideki ana hedef, rektum etrafındaki (mezorektal) ve uyluk (ilyak) lenf bezlerini ışınlamaktır. Işın tedavisinde sıklıkla 3.5 hafta içinde 18 seans halinde 3.600 rad veya 2.5 hafta içinde 12 seans halinde 2.400 rad uygulaması tercih edilmektedir.

Işın tedavisi özellikle; ince bağırsak, rektum, mesane, prostat, cinsel organlar ve çatı kemiğinin kemik iliğine zarar vermektedir. Bu nedenle son yıllarda, bu hasarı en aza indirgeme amaçlı, ileri bir bilgisayar yazılımı aracılığı ile kontrollü radyoterapi veya IMRT (Intensity Modulated Radiation Therapy) tercih edilmektedir. Bu yöntem sayesinde, önceden çevrede zarar verilmemesi gereken dokular tek tek belirleyebilmek ve kanserli dokuyu yok edecek en yüksek dozu çevre dokulara en az hasar vererek uygulayabilmek mümkündür. Bu tekniğin klasik radyoterapi yöntemine planlama ve uygulama aşaması daha uzun süre almasına karşın, yan etkileri en aza indirgemesi nedeni ile avantajı hayli fazladır. Bu şekilde tedavi süresi, 40-50 gün civarında seyretmektedir.

3. Brakiterapi: Bu yöntem ile verilecek olan ışın, direkt olarak tümörün içine bir kaynak yerleştirilmesi ile uygulanabilir ve bu ışının sadece tümör etrafına etki etmesi ve çevredeki dokulara az zarar vermesi hedeflenir.
4. Kemoterapi (damardan kanseri yok etmeye yarayan ilaçların verilmesi): 5-fluorouracil, mitomisin C, cisplatin gibi ilaçların verilmesi tercih edilmektedir.
5. Imiquimod: bağışıklık sistemini değiştiren bir kremdir ve özellikle HİV (Human Immune deficiency virus) varlığında bölgesel olarak uygulanır.
6. Bölgesel (topikal) 5-fluorouracil krem: özellikle Bowen hastalığı tedavisinde etkilidir.
7. Koterle yakma: elektrokoagülasyon tekniği adı verilir, ve sorunlu bölgenin elektrik akımı ile yakılması prensibine dayanır.
8. Lazer tedavisi: CO2 lazer tedavisi ile tümörü yok etme prensibine dayanır.

Makat kanseri (anal kanser) tedavisinde mutlaka stoma veya kolostomi gerekir mi?
Makat kanseri hastalarının büyük bir çoğunluğunda stoma veya kolostomi gerekmeyecektir. Radyoterapi ile kemoterapi tedavisine yanıt vermeyen hastalarda, tedaviye rağmen tümörü tekrarlayan hastalarda rektum ve makatın (anüs) birlikte çıkarılması yani abdomino-perineal rezeksiyon ameliyatı (Miles ameliyatı) gerekebilir.

Makat kanseri (anal kanser) evrelendirmesi nasıl yapılır?
Tis: insitu karsinom veya kanser öncesi tümör
T1: tümör çapının 2 cm veya altında olması
T2: tümör çapının 2-5 cm arasında olması
T3: tümör çapının 5 cm’den büyük olması
T4: tümörün vajina (hazne), üretra ve mesane gibi organlara yayılmış olması

NX: rektum etrafındaki lenf bezleri değerlendirilemiyor
N0: rektum etrafındaki lenf bezlerinde tutulum yok
N1: rektum etrafındaki lenf bezlerinde tümör bulunması
N2: tek taraflı kasık lenf bezlerinde tümör bulunması
N3: rektum etrafındaki ve iki taraflı kasık lenf bezlerinde tümör bulunması

MX: makat kanserine bağlı sıçrama (metastaz) değerlendirilemiyor
M0: makat kanserine bağlı sıçrama (metastaz) yok
M1: makat kanserine bağlı uzak organlarda sıçrama (metastaz) var

Evre I: T1N0M0
Evre II: T2N0M0, T3N0M0
Evre IIIA: T1N1M0, T2N1M0, T3N1M0, T4N0M0
Evre IIIB: T4N1M0
Evre IV: herhangi bir T, herhangi bir N ve M1

Tümörün seyrini: çapı (2 cm’den küçük olanların seyri daha iyidir), yeri (makat kanalı veya makat etrafındaki ciltten kaynaklanması) ve lenf bezlerinin tutulumu belirler. Evre 1 ile 4 arasında evrelendirme yapılır, 1. evre başlangıç aşamasında ve 4. evre yayılmış tümör anlamına gelir.

Makat kanseri (anal kanser) tedavisinin sonuçları nasıldır?
Tedavinin sonlanmasından 6-8 hafta sonra yanıt değerlendirilir ve bazen biyopsi almak gerekebilir. Manyetik rezonans görüntüleme (MRG) tetkiki çok değerli bilgiler verebilir. Bu süreç içinde hastaların % 60-85’inde tedaviye tam yanıt görülür. Tedaviye kısmi yanıt gözlenen hastalar 3-6 aylık süre boyunca tedaviye tam yanıt olması beklenir.

Son yıllarda ameliyat öncesi dönemde ışın tedavisi ile kemoterapinin birlikte verilmesi tercih edilmekte ve uygulama ‘’neoadjuvan radyo-kemoterapi’’ olarak adlandırılmaktadır. 1997 yılında Avrupa Kanser Komitesi’nin (European Organization for Research on Treatment of Cancer) ve 2010 yılında İngiliz Kanser Komitesi (UKCCCR) çalışmalarında, makat kanseri ameliyatları öncesinde ‘’neoadjuvan radyo-kemoterapi’’ uygulaması ile tümör çapının belirgin şekilde küçüldüğü ve bunun da hasta açısından iki yarar sağladığını belirlemişlerdir. Bunlardan birincisi, küçülen tümör çapı ile cerrahi tekniğin kolaylaşması ve dışkı tutma kaslarının (anal sfinkter) korunma şansının arttığı ve böylelikle hastanın bağırsak kesesi veya stoma gereksinimi doğmamasıdır. Bu uygulamanın getirdiği diğer avantaj ise tümörün yada kanserin aynı bölgede tekrarlaması veya ‘’lokal nüks’’ sorununun ‘’neoadjuvan radyo-kemoterapi’’ sonrasında % 25 oranında azalmasıdır. Bu çalışmaların 12 yıllık takibinde ise, makat kanserine bağlı ölüm oranında % 12.5 oranında azalma görüldüğü belirlenmiştir. Benzer şekilde, 1996 yılında Amerikan Onkoloji grupları (Radiation Therapy Oncology Group (RTOG) and Eastern Cooperative Oncology Group) Flam ve ark. çalışmasında, ışın tedavisi ile radyoterapinin birlikte verildiği ‘’neoadjuvan radyo-kemoterapi’’ grubundaki hastaların sonuçlarının tek başına kemoterapi verilen ‘’neoadjuvan kemoterapi’’ grubundaki hastalardan daha iyi olduğunu bildirmişlerdir.

Makat kanseri (anal kanser) tedavisi sonrasında takip nasıl yapılır?
Makat kanserlerinin bir çoğu yeterli tedavi edilebilirler, ancak nüks açısından takip edilmeleri gerekir. Takibin deneyimli bir doktor tarafından ilk iki yılda 3-6 ayda bir ve beş yıla kadar ise 6-12 aylık aralıklarla yapılması tercih edilir.

Makat kanserinde (anal kanser) seyir nasıldır?
Geçmiş yıllarda makatın (anüs) birlikte çıkarılması yani abdomino-perineal rezeksiyon ameliyatı (Miles ameliyatı) sonrasında 5 beş yıl sağ kalım oranı % 40-70 iken, günümüzde ameliyat uygulanmadan tek başına ışın tedavisi (radyoterapi) ile 5 yıl sağ kalım oranı % 70 olarak bulunmaktadır ve tedaviye kemoterapi (5-FU, cisplatin) de eklenirse, bu oranının % 75’e ulaştığı görülmektedir. Geçmişte, makat kanseri tedavisinde Miles ameliyatı ana tedavi yöntemi iken, günümüzde kemoterapi ve ışın tedavisine yanıt vermeyen olgularda ameliyat uygulanmaktadır. Rektum etrafındaki (mezorektal) ve uyluk (ilyak) lenf bezlerine kanserin sıçrama (metastaz) yapmadığı olgularda sağ kalımın, sıçrama yapmış olgulara oranla % 20 daha iyi olduğu bildirilmektedir.

Makat kanseri tedavisi için hangi bölüme başvurmak gerekir?
Makat kanseri tedavisi sıklıkla Gastroenteroloji, Radyoloji, Genel Cerrahi ve Onkoloji Uzmanları tarafından ortaklaşa olarak gerçekleştirilir. Sadece makat bölgesi ile ilgilenen hekimler proktolog, kolorektal cerrah ve çalıştıkları servis ise proktoloji veya kolorektal cerrahi servisi adını alır. Onkoloji tedavisi kemoterapi tedavisini uygulayan Medikal Onkoloji ve radyoterapi (ışın tedavisi) uygulayan Radyasyon Onkolog’larının işbirliği ile gerçekleştirilir.
 

       
       


Anahtar kelimeler: makat kanseri, anal kanser, Bowen hastalığı, human papilloma virus, HPV-16, HİV enfeksiyonu, anoskopi, hemoroid, basur, abdomino-perineal rezeksiyon, Miles ameliyatı, makatta ağrı, makatta şişlik, makattan kanama, makatta kaşıntı, makattan akıntı, insitu karsinom, ağır displazi, HPV aşısı, anoskopi, dışkı çapında incelme, ERUS, EAUS, endorektal ultrasonografi, endoanal ultrasonografi, skuamöz hücreli kanser, epidermoid kanser, Paget hastalığı, Bazal hücreli kanser, Verrüköz karsinom, adenokarsinom, küçük hücreli kanser, indifferansiye kanser, melanom, Bowen hastalığı, Miles ameliyatı, internal anal sfinkter, eksternal anal sfinkter, abdomino-perineal rezeksiyon, abdomino-perineal amputasyon, lokal eksizyon, elektrokoagülasyon, CO2 lazer tedavisi,

Kaynaklar
1. Khosla D, Kumar R, Kapoor R, et al. Sphincter preservation in anal cancer: a brief review. Saudi J Gastroenterol 2013; 19 (3): 101-107.
2. Chuong MD, Freilich JM, Hoffe SE, et al. Intensity-Modulated Radiation Therapy vs. 3D Conformal Radiation Therapy for Squamous Cell Carcinoma of the Anal Canal. Gastrointest Cancer Res 2013; 6 (2): 39-45.
3. Planting A, Phang PT, Raval MJ, et al. Transanal endoscopic microsurgery: impact on fecal incontinence and quality of life. Can J Surg 2013; 56 (4): 243-248.
4. Skamperle M, Kocjan BJ, Maver PJ, et al. Human papillomavirus (HPV) prevalence and HPV type distribution in cervical, vulvar, and anal cancers in central and eastern Europe. Acta Dermatovenerol Alp Panonica Adriat 2013; 22 (1): 1-5.
5. Falter Ii KJ, Frimer M, Lavy D, et al. Human papilloma virus associated cancers as acquired immunodeficiency syndrome defining illnesses. Rare Tumors 2013; 5 (2): 93-94.
6. Zandberg DP, Bhargava R, Badin S, et al. The role of human papillomavirus in nongenital cancers. CA Cancer J Clin 2013; 63 (1): 57-81.
7. El Turabi A, Abel GA, Roland M, et al. Variation in reported experience of involvement in cancer treatment decision making: evidence from the National Cancer Patient Experience Survey. Br J Cancer 2013; 109 (3): 780-787.
8. Yanik EL, Tamburro K, Eron JJ, et al. Recent cancer incidence trends in an observational clinical cohort of HIV-infected patients in the US, 2000 to 2011. Infect Agent Cancer 2013 May 24;8(1):18. doi: 10.1186/1750-9378-8-18.
9. Lopaschuk CC. New approach to managing genital warts. Can Fam Physician 2013; 59 (7): 731-736.
10. Clark ME, Schlussel AT, Gagliano RA Jr. Management of adenocarcinoma in the setting of recently operated perianal Paget's disease. Case Rep Surg 2013;2013:510813. doi: 10.1155/2013/510813. Epub 2013 May 19.
11. Baek SJ, Kim J, Kwak J, Kim SH. Can trans-anal reinforcing sutures after double stapling in lower anterior resection reduce the need for a temporary diverting ostomy? World J Gastroenterol 2013; 19 (32): 5309-5313.
12. Ojha RP, Tota JE, Offutt-Powell TN, et al. Human Papillomavirus-associated subsequent malignancies among long-term survivors of pediatric and young adult cancers. PLoS One 2013 Aug 5;8(8):e70349. doi: 10.1371/journal.pone.0070349. Print 2013.
13. Stanley MA, Winder DM, Sterling JC, et al. HPV infection, anal intra-epithelial neoplasia (AIN) and anal cancer: current issues. BMC Cancer 2012 Sep 8;12:398. doi: 10.1186/1471-2407-12-398.
14. Stanley MA, Winder DM, Sterling JC, et al. HPV infection, anal intra-epithelial neoplasia (AIN) and anal cancer: current issues. BMC Cancer 2012 Sep 8;12:398. doi: 10.1186/1471-2407-12-398.
15. Hartwig S, Syrjänen S, Dominiak-Felden G, et al. Estimation of the epidemiological burden of human papillomavirus-related cancers and non-malignant diseases in men in Europe: a review. BMC Cancer 2012 Jan 20;12:30. doi: 10.1186/1471-2407-12-30.
16. Salati SA, Al Kadi A. Anal cancer - a review. Int J Health Sci (Qassim) 2012; 6 (2): 206-230.
17. Gervaz P, Calmy A, Durmishi Y, et al. Squamous cell carcinoma of the anus-an opportunistic cancer in HIV-positive male homosexuals. World J Gastroenterol 2011; 17 (25): 2987-2891.
18. Lampejo T, Kavanagh D, Clark J, et al. Prognostic biomarkers in squamous cell carcinoma of the anus: a systematic review. Br J Cancer 2010; 103 (12): 1858-1869.
19. Northover J, Glynne-Jones R, Sebag-Montefiore D, et al. Chemoradiation for the treatment of epidermoid anal cancer: 13-year follow-up of the first randomised UKCCCR Anal Cancer Trial (ACT I). Br J Cancer 2010; 102: 1123-1128.
20. De Vuyst H, Clifford GM, Nascimento MC, et al. Prevalence and type distribution of human papillomavirus in carcinoma and intraepithelial neoplasia of the vulva, vagina and anus: a meta-analysis. Int J Cancer 2009 124: 1626-1636.
21. Palefsky JM. Anal cancer prevention in HIV-positive men and women. Curr Opin Oncol 2009; 21 (5): 433-438.
22. Glynne-Jones R, Northover J, Oliveira J; ESMO Guidelines Working Group. Anal cancer: ESMO clinical recommendations for diagnosis, treatment and follow-up. Ann Oncol 2009 May;20 Suppl 4:57-60. doi:10.1093/annonc/mdp129.
23. Martin FT, Kavanagh D, Waldron R. Squamous cell carcinoma of the anal canal. Surgeon 2009; 7 (4):232-237.
24. Gillison ML, Chaturvedi AK, Lowy DR. HPV prophylactic vaccines and the potential prevention of noncervical cancers in both men and women. Cancer 2008; 113(suppl 10):3036-3046.
25. Watson M, Saraiya M, Ahmed F, et al. Using population-based cancer registry data to assess the burden of human papillomavirus-associated cancers in the United States: overview of methods. Cancer 2008; 113(suppl 10): 2841-2854.
26. Uronis HE, Bendell JC. Anal cancer: an overview. Oncologist 2007; 12 (5): 524-534.
27. Nivatvongs S. Perianal and Anal Canal Neoplasms. In: Principles and Practice of Surgery for the Colon, Rectum, and Anus p 369-390. Eds: Gordon PH, Nivatvongs S, Informa, 2007, USA.
28. Bower M, Powles T, Newsom-Davis T, Thirlwell C, Stebbing J, Mandalia S et al. HIV-associated anal cancer: has highly active antiretroviral therapy reduced the incidence or improved the outcome? J Acquir Immune Defic Syndr 2004; 37(5): 1563-1565.
29. Hwang JM, Rao AR, Cosmatos HA, et al. Treatment of T3 and T4 anal carcinoma with combined chemoradiation and interstitial 192Ir implantation: A 10-year experience. Brachytherapy 2004; 3:95-100.
30. Cress RD, Holly EA. Incidence of anal cancer in California: increased incidence among men in San Francisco, 1973-1999. Prev Med 2003; 36 (5): 555-560.
31. Bartelink H, Roelofsen F, Eschwege F, et al. Concomitant radiotherapy and chemotherapy is superior to radiotherapy alone in the treatment of locally advanced anal cancer: Results of a phase III randomized trial of the European organization for research and treatment of cancer radiotherapy and gastrointestinal cooperative groups. J Clin Oncol 1997; 15: 2040-2049.
32. Flam M, John M, Pajak TF, et al. Role of mitomycin in combination with fluorouracil and radiotherapy, and of salvage chemoradiation in the definitive nonsurgical treatment of epidermoid carcinoma of the anal canal: Results of a phase III randomized intergroup study. J Clin Oncol 1996; 14: 2527-2539.
33. Ogunbiyi OA, Scholefield JH, Raftery AT, et al. Prevalence of anal human papillomavirus infection and intraepithelial neoplasia in renal allograft recipients. Br J Surg. 1994; 81: 365-367.
34. Frisch M, Olsen JH, Bautz A, et al. Benign anal lesions and the risk of anal cancer. N Engl J Med 1994; 331 (5): 300-302.
35. Frisch M, Melbye M, Moller H. Trends in incidence of anal cancer in Denmark. BMJ 1993; 306(6875): 419-422.
36. Buess G, Mentges B, Manncke K, et al. Technique and results of transanal endoscopic microsurgery in early rectal cancer. Am J Surg 1992; 163: 63-69.
37. Daling JR, Weiss NS, Hislop TG, et al. Sexual practices, sexually transmitted diseases, and the incidence of anal cancer. N Engl J Med. 1987; 317: 973-977.
38. Penn I. Cancers of the anogenital region in renal transplant recipients. Analysis of 65 cases. Cancer 1986; 58: 611-616.
39. Buess G, Theiss R, Gunther M, et al. Endoscopic surgery in the rectum. Endoscopy 1985;17: 31-35.
40. www.fascrs.org
41. www.cancer.gov
42. www.cancer.org
43. www.cdc.gov/cancer
44. www.oncologychannel.com
45. www.medicinenet.com
46. www.mayoclinic.com
47. www.emedicine.medscape.com
48. www.emedicinehealth.com
49. www.tkrcd.org.tr
50. www.hemoroiduzmani.com
51. www.hemoroidnedir.tv
52. www.genelcerrah.com
53. www.kanserbilgileri.net
54. www.kansercerrahisi.com
55. www.makatkanamasi.com
56. www.makattacatlak.com
57. www.hemoroidbilgisi.com
58. www.barsakcerrahisi.com


Foruma gitmek için tıklayınız. Geri

Uzmanlık Alanları:
Genel Cerrahi
Kolorektal Cerrahi
Laparoskopik Cerrahi
Kanser Cerrahisi
Robotik Cerrahi
Endoskopi
Meme Hastalıkları