Özel Sekreter ve Randevu: (0212) 219 84 84 / (0530) 326 06 96
       

Rektosel   

Video'yu izlemek için tıklayınız. Foruma gitmek için tıklayınız.
İlgili Videolar
Rektosel nedir?
Rektosel, rektum adı verilen kalın bağırsağın son bölümünün vajina (hazne) içine fıtıklaşmasıdır. Rektum duvarı incelebilir ve vajina tarafına doğru balonlaşıp fıtık yapabilir ve bağırsak hareketleri sırasında aşağıya doğru sarkabilir. Rektosel, sıklıkla kadınlarda görülmekle birlikte, ender olarak erkeklerde de olabilir.

Rektosel ne sıklıkta görülür?
ABD'de bu nedenle yaklaşık 200.000 ameliyat gerçekleştirilmektedir. Kadınlarda rektosel görülme sıklığı % 30-90 arasında değişmektedir.

Sistosel nedir?
Sistosel, mesanenin (idrar torbası) vajina içine fıtıklaşmasına verilen addır. Bazı vakalarda rektosel ile sistosel birlikte olabilir. Sistosel varlığında, idrar kaçırma sorunu olabilir.

Enterosel nedir?
Enterosel, ince bağırsakların vajina içine fıtıklaşmasına verilen addır. Fazla sayıda doğum yapan kadınlarda % 20-40 oranında rastlanır.

Rektosel neden olur?
Rektosel olgularının çoğu rektumun ön duvarı ile vajina'nın arka duvarı arasında ve rektovajinal duvar (septum) adı verilen alanda yer alır. Rektosel varlığında ''rektovajinal septum'' adlı bu duvarda sıklıkla doğuştan veya doğumlar sonrasında gelişen bir zayıflama vardır. Çatı kemiği levator ani ve koksiks kası tarafından desteklenir. Levator ani; puborektal kas, pubokoksigeus ve ileokoksigeus kaslarından oluşur ve pelvik tabanın arka bölümünü oluşturur. Doğum sırasında yaralanma, doğumda forseps kullanımı, perine yırtıkları ve doğumda çocuğuk başsının çıkabilmesi için kesi (epizyotomi) yapılması ile rektosel oluşabilir. Kabızlık, aşırı ıkınma ve rahimin alınması ameliyatı (histerektomi) rektosel'e yol açabilir.

Rektosel belirtileri nelerdir?

Vajina'ya ait (hazne) belirtiler
  • Vajina'da dolgunluk hissi
  • Cinsel temas sırasında şiddetli ağrı
  • Bel ağrısı
  • Vajinal kanama
Makat bölgesine ait belirtiler Rektosel tanısı nasıl konulur?
  • Muayene: Rektosel tanısı, rektum ve vajina'nın muayene edilmesi sonrasında konulur ve ona rağmen büyüklüğü yada önemi yeterince anlaşılamayabilir. Parmakla vajina'dan yapılan muayenede enterosel kolaylıkla hissedilebilir. Aynı şekilde makat muayenesi ile kolaylıkla rektovajinal duvardaki zayıflık anlaşılabilir. Bu tür bir durumda sıklıkla Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı ile Genel Cerrahi Uzmanı ortaklaşa hareket ederler.
  • Anoskopi: makat kanalının endoskop ile incelenmesi işlemidir.
  • Rektoskopi: kalın bağırsağın makat kanalına açılan rektum adlı son 15-20 cm'lik bölümünün endoskop ile incelenmesi işlemidir.
  • Sigmoidoskopi: kalın bağırsağın makata yakın olan sol yarısının endoskop ile incelenmesi işlemidir.
  • Kolonoskopi: özellikle tümör olasılığını elemek için yapılır ve kalın bağırsağın tümünün endoskopi aleti incelenerek gereğinde biyopsiler alınması işlemidir.
  • Ürodinamik tetkikler: idrar kaçırma sorunu olan hastalarda mesane kapasitesi ve fonksiyonunu ölçmek için uygulanır.
  • Defekografi: makattan beyaz macun şeklinde verilen ilaçla röntgen çekilerek istirahat ve ıkınma esnasındaki makatın durumu hakkında fikir veren bir tetkiktir. Mizrahi ve ark. ile Davila ve ark. çalışmalarında, rektosel olgularında kolorektal cerrahların % 80'inin ameliyat öncesinde defekografi yaptırdığını, buna karşın Kadın Doğum Uzmanları'nın sadece % 6'sının bu tetkike gerek duyduğunu belirlemişlerdir.
  • Kalın bağırsak röntgeni: kolon grafisi , lavman opaklı kolon grafisi ve çift kontrastllı grafi adı da verilir, tüm kalın bağırsağı görüntüler, ancak biyopsi alma olanağı tanımaz.
  • Dinamik MRG: dinamik manyetik rezonans görüntüleme ile pelvik (çatı kemiği) tabanın çeşitli görüntüleri alınır. Böylelikle, pelvik tabanın kemik, kas ve asıcı bağlarının yapısı hakkında fikir sahibi olunabilir.
  • Kalın bağırsak geçiş zamanı ölçümü: kolon geçiş zamanı veya kolon tranzit zamanı (colon transit time) adı da verilir, ağızdan kireç gibi röntgende görülen (radyo-opak) madde içirildikten sonra beş gün içinde, gün aşırı röntgenler çekilerek bu maddenin bağırsakla atılma süresi araştırılır. Kronik kabızlık tanısında çok değerli bir araştırma yöntemidir.
  • Anorektal manometri: makat ve pelvik taban kaslarının kasılma ve istirahat anlarındaki güçlerini ölçer, rektosel ile anismus'un ayrımında yararlıdır.
  • Balon atılım testi: makat içine yerleştirilen bir balon aracılığı ile hastanın dışkılama kalitesi araştırılır. Rektosel'in özellikle anismus'tan ayrımında yararlıdır.
  • Pelvik taban floroskopisi: özellikle dışkı atılımının bozuk olduğu anismus benzeri durumlarda çok yararlıdır. İnce bağırsağa ağızdan kireç gibi (radyo-opak) bir madde içirilir, vajina (hazne) ile mesane içine ise özel bir sıvı (radyo-opak) ve rektum içine de macun şeklinde bir madde (radyo-opak) verilir. Ardından çeşitli röntgen ve videolar çekilerek pelvik tabanın gücü ve fonksiyonel kapasitesi hakkında fikir edinilmeye çalışılır.
Rektosel nasıl sınıflandırılır?
  • Küçük rektosel: 1 cm'den küçük çaplı
  • Orta boy rektosel: 2-4 cm arasında
  • Büyük rektosel: 4 cm'den büyük
Rektosel olgularının büyük bir bölümü olup, hiçbir belirti vermezler, ancak 2 cm'in üzerinde olan olgularda, bağırsak çıkışındaki tıkanıklığa bağlı olarak, belirgin dışkılama zorluğu mevcuttur.

Rektosel ne zaman tedavi edilmelidir?
Defekografide 3 cm'den büyük çaplı rektosel belirlenmesi sıklıkla ameliyat endikasyonu olarak kabul edilir. Rektosel, vajina'da dolgunluk hissi, bel ağrısı, ağrılı cinsel ilişki vb. belirgin yakınmalar oluşturuyorsa tedavi edilmelidir. Burada önemli olan hastanın yaşı, doğurganlık isteği, cinsel temas isteği ve vajina'da ülserler gibi ortaya çıkan tıbbi sorunlardır. Belirti vermeyen rektosel olgularını tedavi etmeye gerek yoktur. Önemli olan hangi belirtilerin direkt olarak rektosel ile ilişkili olduğunun anlaşılmasıdır. Genel olarak, bol lifli ve sıvı içeren diyet ile beslenmekte yarar vardır.

Rektosel'in ameliyat dışı tedavi yöntemleri nelerdir?
  • Diyet önerileri: Rektosel belirgin yakınmalar oluşturuyorsa, öncelikle liften zengin diyet ve günde 6-8 bardak arasında sıvı alınması önerilir. Burada lif, sünger gibi hareket ederek suyu içine çeker. Lif takviyeleri ağırlıklı olarak sıvıyı içine çeken 'psyllium' adlı doğal ürünü içerirler. Çoğu dışkı yumuşatıcılar ise 'docusate' adlı suyu emen bir madde içerirler.
  • Yaşam şekli ile ilgili öneriler: Uzun süreli ıkınmadan kaçınmak gerekir, şayet dışkılama işlemi belirli bir sürede gerçekleşmez ise, daha sonra tekrar denenmelidir. Rektosel olan bölüme parmak ile destek yapmak yarar sağlar. Makat içine parmak sokarak dışkıyı boşaltmaya çalışma gibi bir eylemden kesinlikle sakınılmalıdır.
  • Kegel egzersizleri: pelvik taban kaslarının gücünü arttırmak amacı ile önerilen egzersizlerdir. Bu egzersizlerin günde ortalama 300 kez tekrarlanması gerekir. Hastaya ayaklarını bitiştirerek makat kaslarını (poposunu) kasıp ardından gevşetmesi istenilir. Bu egzersizi günde birkaç seans (bir defada 15 kezden, 5 tekrar yapmalı) yapması makat ve mesaneyi (idrar torbası) kontrol eden kasların güçlendirilmesine ciddi katkı sağlar.
Rektosel'in ameliyat ile tedavisi nasıl olur?
Rektosel tedavisinde ameliyat dışı yöntemler ile sonuç alınamazsa, ameliyat gündeme gelmelidir. Ameliyat kararı alınırken; hastanın yaşı, cinsel temas isteği ve yakınmalarının şiddeti göz önüne alınır. Rektosel onarımında birçok teknik vardır, başlıca vajina'dan veya makattan onarılabilir. İleri rektosel durumunda vajinal ve makat yolunun bir arada kullanılması tercih edilir.

Rektosel tedavisinde hangi ameliyat teknikleri kullanılır?
  1. Makattan onarım: transanal tamir adı da verilir. Genellikle, makat girişindeki dişli çizginin hemen üzerinden U veya T şeklinde bir kesi yapılarak, rektum mukozasından bir flep yaratılır ve ardından rekto-vajinal septum takviye edilir. Bu yöntem sarkan fazla rektum mukozasının kısaltılmasına olanak verir. Ameliyat sonrasında enfeksiyon, rektosel nüksü, ağrılı cinsel ilişki, rekto-vajinal fistül ve dışkı kaçırma (fekal inkontinens) gibi komplikasyonlar görülebilir. Rekto-vajinal fistül; makat ile vajina arasında tünel oluşması ve kadınlık organından dışkı gelmesi durumudur. Dışkı kaçırma ise % 10-40 oranında görülmektedir. Son zamanlarda transanal tamir için iki adet stapler adlı dikiş makinesi gibi bir alet ile makattan girerek kesme veya kısaltma işlemi (STARR ameliyatı) tercih edilmektedir. STARR ameliyatı ile rektosel onarını sonrasında % 20'ye yakın acil dışkılama isteği ve % 10'a yakın gaz kaçırma komplikasyonu geliştiği belirlenmiştir. Güncel olarak, STARR ameliyatının benzeri olarak, tek stapler kullanılarak ''TRREMS tekniği'' (transanal repair of rectocele and rectal mucosectomy with a single circular stapler) geliştirilmiştir.
  2. Posterior kolporafi: vajina girişine V şeklinde veya yatay bir kesi yaparak, vajina ile rektum arasındaki boşluğa (rekto-vajinal boşluk) girilir. Buradaki ana amaç, sarkmış olan vajinayı arkadan dikişlerle asarak tespit etmektir. Bu amaçla, ''Burch kolposuspensiyon'' adı verilen vajina yanındaki tabaka (paravajinal fasya) Cooper ligamanı olarak adlandırılan leğen kemiğinde yer alan bağa dikilir. Aynı amaçla, ''Marshall-Marchetti-Krantz (MMK) girişimi'' de kullanılmaktadır. Bu teknikler ile ameliyatı takiben, hastaların yaklaşık olarak % 50'sinde ağrılı cinsel temas (dyspareunia) veya cinsel temastan kaçınma (apareunia) durumu gözlenmiştir.
  3. Yama ile onarım: sıklıkla değişik polipropilen veya poliglaktin mesh (suni yama) türleri kullanılarak sarkmış olan vajina ve idrar torbası iliokoksigöz tabaka veya sakrospinöz bağa asılarak pelvik taban güçlendirilir. Ameliyat sonrasında rekto-vajinal fistül, damar yaralanması, ağrılı cinsel ilişki ve kronik pelvik ağrı gibi komplikasyonlar görülebilir. Fatton ve ark. 2007 yılında gerçekleştirdikleri 106 hastalık bir çalışmada, mesh'in % 5 oranında çevre organlara hasar verdiği % 17 oranında toplanma göstererek etkinliğini yitirdiği belirlenmiştir.
  4. Greft ile onarım: posterior kolporafi tekniğine ek olarak sıklıkla deri grefti veya doğal deri yaması ile takviye yapılır. Bu teknikle % 90'a yakın başarı tanımlayan çalışmalar mevcuttur.
  5. Perineorafi: kadınlık organının, aşağıdan girilerek orta hatta tespit edilmesi işlemidir.
  6. Karından (abdominal) yaklaşım: özellikle enterosel varsa bu teknik tercih edilir. Karın yolundan girilerek sakral kolpopeksi girişimi yani kadınlık organını laparoskopik cerrahi veya robotik cerrahi yöntemi ile asarak pelvik tabanı güçlendirme hedeflenir. Bazı durumlarda hem karın yolundan ve hem de aşağıdan çalışılarak takviye yapılır. Bu ameliyat tekniği sonrasında % 5-20 oranında nüks ve % 10-30 oranında ağrılı cinsel temas (dyspareunia) bildirilmektedir.
  7. Levator ani plikasyonu: geçmişte posterior kolporafi girişimi sırasında makatı asma görevini üstlenen levator ani kasına takviye uygulanmakta idi. Ancak, günümüzde ameliyat sonrası ağrılı cinsel temas sorunu yaratması nedeniyle bu teknik pek tercih edilmemektedir.
Rektosel ameliyatlarının sonuçları nasıldır?
Tüm rektosel onarım tekniklerindeki ortak hedef; levator taban bütünlüğüne zarar vermemek, ön rektum duvarına yeterli destek sağlamak ve haznenin (vajina) çapında bir değişiklik olmasına engel olmaktır. Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanları sıklıkla kısaca TVT (tension-free vaginal tape) olarak adlandırılan, gerilimsiz onarım yöntemini tercih etmektedirler. Rektovajinal duvar onarımının, olguların % 54-86'sında başarıya ulaştığı saptanmıştır. Rektosel ameliyatları sonrasında; % 55 oranında kabızlık, % 35 oranında gaz ve dışkı kaçırma ve % 25 oranında ağrılı cinsel temas (dyspareunia) rastlanılan başlıca komplikasyonlardır. Rektosel ameliyatlarının sonrasında Gustilo-Ashby ve ark. çalışmasında olguların % 35'inde, Sung ve ark. çalışmasında ise olguların % 45'inde makat bölgesine ait yakınmaların aynen devam ettiğini veya daha kötüleştiğini saptamışlardır.

Rektosel tedavisini hangi doktor yapmalıdır?
Rektosel ameliyatı vajinal yolla yapılacaksa Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı ve makat yolu ile yapılacaksa bağırsak cerrahisi ilgili bir Genel Cerrahi Uzmanı (kolorektal cerrah veya koloproktoloji uzmanı) tedaviyi gerçekleştirmelidir. Ortada kalınan vakalarda veya herhangi bir çelişki durumunda her iki uzmanlık dalından değişik hekimlere muayene olmakta yarar vardır. Mizrahi ve ark. ile Davila ve ark. çalışmalarında, rektosel ameliyatlarında kolorektal cerrahların % 50'sinden azının vajinal yolu, buna karşın Kadın Doğum Uzmanları'nın % 95-100'ünün vajinal yolu tercih ettiklerini saptamışlardır.

     
     
     
     
     


Anahtar kelimeler: rektosel, vajina, rektum, sistosel, enterosel, histerektomi, rahim ameliyatı, defekografi, ıkınma, lifli diyet, makat, kolorektal cerrah, koloproktoloji uzmanı, rektovajinal duvar, rektovajinal septum, çatı kemiği, pelvis, pelvik taban, kronik pelvik ağrı, levator ani, puborektal kas, ileokoksigeus, pubokoksigeus, epizyotomi, histerektomi, forseps, ağrılı cinsel temas, ağrılı cinsel ilişki, defekografi, ürodinamik tetkik, anoskopi, sigmoidoskopi, kolonoskopi, kalın bağırsak röntgeni, kolon grafisi, kolon geçiş zamanı ölçümü, kolon tranzit zamani, pelvik taban floroskopisi, dinamik MRG, anorektal manometri, balon atılım testi, anismus, docusate, Kegel egzersizleri, psyllium, posterior kolporafi, perineorafi, transanal tamir, rekto-vajinal fistül, dışkı kaçırma, fekal inkontinens, levator ani plikasyonu

Kaynaklar
1. Kim KS, Park MI, Kim SE, et al. Successful surgical repair of anterior rectocele in patient with constipation. J Neurogastroenterol Motil 2013; 19 (3): 405-406.
2. Kurt S, Canda MT, Tasyurt A. A new surgical method of suprapubic and extraperitoneal approach with uterine preservation for pelvic organ prolapse: kurt extraperitoneal ligamentopexy. ISRN Obstet Gynecol 2013 Dec 17;2013:748232. doi: 10.1155/2013/748232. eCollection 2013 Dec 17.
3. Ellis CN, Essani R. Treatment of obstructed defecation. Clin Colon Rectal Surg 2012; 25 (1): 24-33.
4. Bojahr B, Tchartchian G, Waldschmidt M, et al. Laparoscopic sacropexy: a retrospective analysis of perioperative complications and anatomical outcomes. JSLS 2012; 16 (3): 428-436.
5. Murad-Regadas SM, Regadas FS, Rodrigues LV, et al. Management of patients with rectocele, multiple pelvic floor dysfunctions and obstructed defecation syndrome. Arq Gastroenterol 2012; 49 (2): 135-142.
6. Chung CS, Yu SH, Lee JE, et al. Comparison of long-term clinical outcomes according to the change in the rectocele depth between transanal and transvaginal repairs for a symptomatic rectocele. J Korean Soc Coloproctol 2012; 28 (3): 140-144.
7. Sung VW, Rardin CR, Raker CA, et al. Porcine subintestinal submucosal graft augmentation for rectocele repair: a randomized controlled trial. Obstet Gynecol 2012; 119 (1): 125-133.
8. Sung VW, Rardin CR, Raker CA, et al. Changes in bowel symptoms 1 year after rectocele repair. Am J Obstet Gynecol 2012; 207 (5): 423.e1-5. doi: 10.1016/j.ajog.2012.06.054. Epub 2012 Jun 29.
9. Hasan HM, Hasan HM. Stapled transanal rectal resection for the surgical treatment of obstructed defecation syndrome associated with rectocele and rectal intussusception. ISRN Surg 2012;2012:652345. doi: 10.5402/2012/652345. Epub 2012 Mar 25.
10. Costantini E, Lazzeri M, Bini V, et al. Pelvic organ prolapse repair with and without concomitant Burch colposuspension in incontinent women: a randomised controlled trial with at least 5-year followup. Obstet Gynecol Int 2012;2012:967923. doi: 10.1155/2012/967923. Epub 2011 Oct 19.
11. Cruz JV, Regadas FS, Murad-Regadas SM, et al. TRREMS procedure (transanal repair of rectocele and rectal mucosectomy with one circular stapler): a prospective multicenter trial. Arq Gastroenterol 2011; 48 (1): 3-7.
12. Persu C, Chapple CR, Cauni V, et al. Pelvic Organ Prolapse Quantification System (POP-Q) - a new era in pelvic prolapse staging. J Med Life 2011; 4 (1): 75-81.
13. Beck DE, Allen NL. Rectocele. Clin Colon Rectal Surg 2010; 23 (2): 90-98.
14. Leal VM, Regadas FS, Regadas SM, et al. Clinical and functional evaluation of patients with rectocele and mucosal prolapse treated with transanal repair of rectocele and rectal mucosectomy with a single circular stapler (TRREMS). Tech Coloproctol 2010; 14 (4): 329-335.
15. Rosen A. Obstructed defecation syndrome: diagnosis and therapeutic options, with special focus on the STARR procedure. Isr Med Assoc J 2010; 12 (2): 104-106.
16. Zhang B, Ding JH, Yin SH, et al. Stapled transanal rectal resection for obstructed defecation syndrome associated with rectocele and rectal intussusception. World J Gastroenterol 2010; 16 (20): 2542-2548.
17. Faccioli N, Comai A, Mainardi P, et al. Defecography: a practical approach. Diagn Interv Radiol 2010; 16 (3): 209-216.
18. Farid M, Madbouly KM, Hussein A, et al. Randomized controlled trial between perineal and anal repairs of rectocele in obstructed defecation. World J Surg 2010; 34 (4): 822-829.
19. Jones KA, Shepherd JP, Oliphant SS, et al. Trends in inpatient prolapse procedures in the United States, 1979-2006. Am J Obstet Gynecol 2010 May;202(5):501.e1-7. doi: 10.1016/j.ajog.2010.01.017. Epub 2010 Mar 11.
20. Liu J, Zhai LD, Li YS, et al. Measuring the space between vagina and rectum as it relates to rectocele. World J Gastroenterol 2009; 15 (24): 3051-3054.
21. Lefevre R, Davila GW. Functional disorders: rectocele. Clin Colon Rectal Surg 2008; 21 (2): 129-137.
22. Steele SR, Mellgren A. Constipation and obstructed defecation. Clin Colon Rectal Surg 2007; 20 (2): 110-117.
23. Gustilo-Ashby AM, Paraiso MF, Jelovsek JE, et al. Bowel symptoms 1 year after surgery for prolapse: further analysis of a randomized trial of rectocele repair. Am J Obstet Gynecol 2007; 197:76, e1–5.
24. Tunn R, Picot A, Marschke J, et al. Sonomorphological evaluation of polypropylene mesh implants after vaginal mesh repair in women with cystocele or rectocele. Ultrasound Obstet Gynecol 2007; 29 (4): 449-452.
25. Paraiso MFR, Barber MD, Muir TW, et al. Rectocele repair: a randomized trial of three surgical techniques including graft augmentation. Am J Obstet Gynecol 2006; 195: 1762-1771.
26. De Tayrac R, Picone O, Chauveaud-Lambling A, et al. A 2-year anatomical and functional assessment of transvaginal rectocele repair using a polypropylene mesh. Int Urogynecol J 2006; 17: 100-105.
27. Bolog N, Weishaupt D. Dynamic MR imaging of outlet obstruction. Rom J Gastroenterol 2005; 14 (3): 293-302.
28. Dietz HP, Steensma AB. Posterior compartment prolapse on two-dimensional and three-dimensional pelvic floor ultrasound: the distinction between true rectocele, perineal hypermobility and enterocele. Ultrasound Obstet Gynecol 2005; 26 (1): 73-77.
29. Ellis CN. Treatment of obstructed defecation. Clin Colon Rectal Surg 2005; 18 (2): 85-95.
30. Sand PK, Abramov Y, Gandhi S, et al. Site-specific rectocele repair compared with standard posterior colporrhaphy. Obstet Gynecol 2005; 105: 314-318.
31. Boccasanta P, Venturi M, Stuto A, et al. Stapled transanal rectal resection for outlet obstruction: a prospective multicenter trial. Dis Colon Rectum 2004; 47: 1285-1297.
32. Stoker J, Bartram CI, Halligan S. Imaging of the posterior pelvic floor. Eur Radiol 2002; 12: 779-788.
33. Davila GW, Ghoniem GM, Kapoor DS, et al. Pelvic floor dysfunction management practice patterns: a survey of members of the international urogynecological association. Int Urogynecol J 2002; 13: 319-325.
34. Goh JTW, Tjandra JJ, Carey MP. How could management of rectoceles be optimized? ANZ J Surg 2002; 72: 896-901.
35. Mizrahi N, Kapoor D, Nogueras JJ, et al. A gynecologic perspective of posterior compartment defects. Colorect Dis 2002; 4 (suppl): H68.
36. Lopez A, Anzen B, Bremmer S, et al. Durability of success after rectocele repair. Int Urogynecol J 2001; 12: 97-103.
37. Sand PK, Koduri S, Lobel RW. Prospective randomized trial of polyglactin 910 mesh to prevent recurrences of cystoceles and rectoceles. Am J Obstet Gynecol 2001; 184: 1357-1364.
38. Pannu HK, Kaufman HS, Cundiff GW, et al. Dynamic MR imaging of pelvic organ prolapse: spectrum of abnormalities. Radiographics 2000; 20: 1567- 1582.
39. Glavind K, Madsen H. A prospective study of the discrete fascial defect rectocele repair. Acta Obstet Gynecol Scand 2000; 79: 145-147.
40. Comiter CV, Vasavada SP, Barbaric ZL, et al. Grading pelvic prolapse and pelvic floor relaxation using dynamic magnetic resonance imaging. Urology 1999; 54: 454-457.
41. Kenton K, Shott S, Brubaker L. Outcome after rectovaginal reattachment for rectocele repair. Am J Obstet Gynecol 1999; 181: 1360-1363.
42. Paraiso MFR, Falcone T, Walters MD. Laparoscopic surgery for enterocele, vaginal apex prolapse and rectocele. Int Urogynecol J 1999; 10: 223-229.
43. Gufler H, Laubenberger J, DeGregorio G, et al. Pelvic floor descent: dynamic MR imaging using a half-Fourier RARE sequence. J Magn Reson Imaging 1999; 9: 378-383.
44. Marti MC RB, Deleaval J. Rectoceles: value of videodefaecography in selection of treatment policy. Colorectal Dis 1999; 1: 324-329.
45. Porter WE, Steele A, Walsh P, et al. The anatomic and functional outcomes of defect-specific rectocele repairs. Am J Obstet Gynecol 1999; 181: 1353-1358.
46. Ho YH, Ang M, Nyam D, et al. Transanal approach to rectocele repair may compromise anal sphincter pressures. Dis Colon Rectum 1998; 41: 354-358.
47. Maglinte DD, Kelvin FM, Hale DS, et al. Dynamic cysto-proctography: a unifying diagnostic approach to pelvic floor and anorectal dysfunction. Am J Roentgenol 1997; 169:759- 767.
48. Kahn MA, Stanton SL. Posterior colporrhaphy: its effects on bowel and sexual function. Br J Obstet Gynaecol 1997; 104: 82-86.
49. Healy JC, Halligan S, Reznek RH, et al. Dynamic MR imaging compared with evacuation proctography when evaluating anorectal configuration and pelvic floor movement. Am J Roentgenol 1997; 169: 775-779.
50. Khubchandani IT, Clancy JP, Rosen L, et al. Endorectal repair of rectocele revisited. Br J Surg 1997; 84 (1): 89-91.
51. Lyons TL, Winer WK. Laparoscopic rectocele repair using polyglactin mesh. J Am Assoc Gynecol Laparosc 1997; 4: 381-384.
52. Brubaker L. Rectocele. Curr Opin Obstet Gynecol 1996; 8: 376-379.
53. Mellgren A, Anzen B, Nilsson BY, et al. Results of rectocele repair. A prospective study. Dis Colon Rectum 1995; 38: 7-13.
54. Siproudhis L, Dautreme S, Ropert A, et al. Dyschezia and rectocele—a marriage of convenience? Physiologic evaluation of the rectocele in a group of 52 women complaining of difficulty in evacuation. Dis Colon Rectum 1993; 36: 1030-1036.
55. Shorvon PJ, McHugh S, Diamant NE, et al. Defecography in normal volunteers: results and implications. Gut 1989; 30: 1737-1749.
56. Sarles JC, Arnaud A, Selezneff I, et al. Endo-rectal repair of rectocele. Int J Colorectal Dis 1989; 4: 167-171.
57. www.tavilogluproktoloji.com
58. www.makattacatlak.com
59. www.genelcerrah.com
60. www.makatkanamasi.com
61. www.hemoroidbilgisi.com
62. www.barsakcerrahisi.com
63. www.tkrcd.org.tr
64. www.fascrs.org
65. www.medicinenet.com
66. www.mayoclinic.com
67. www.emedicine.medscape.com
68. www.emedicinehealth.com

 


Foruma gitmek için tıklayınız. Geri

Uzmanlık Alanları:
Genel Cerrahi
Kolorektal Cerrahi
Laparoskopik Cerrahi
Kanser Cerrahisi
Robotik Cerrahi
Endoskopi
Meme Hastalıkları